Last Night - The Road

Pfff. Keira Knightley getrouwd met Sam Worthington, dat lijkt me slecht gecast. In Last Night twijfelt ze aan hun relatie, dat deed ze al voor ze met hem huwde, en ook erna. De film beslaat zo'n 24 uur en we zien hoe beide omgaan met die twijfels. Tijdens dit etmaal komt er voor beide een derde persoon advocaat van de duivel spelen. Of ze al dan niet weerstaan aan deze persoon is qua act minder belangrijk, in hun hoofd draait alles rond ontrouw. Hoe hun huwelijk dit draagt weten we niet, want de film eindigt abrupt.

Het getwijfel van Keira, de kwetsbaarheid van partners, het binnensluipen van derden in relaties, het uitdagen door derden van deze banden, tja, het ergerde me enigszins. Door velen herkenbaar, en ik weet niet goed wat aanvangen met zo'n film. Deed me denken aan de film Closer.

Bon, zware behoefte aan iets anders. En dat werd The Road. Hallelujah, nog zo'n film waarbij je dubbel ligt van het lachen. Niet dus. In deze periode van nieuws omtrent London burning, rellen in Tottenham, etc... is het best confronterend van de extreem verloren menselijkheid te zien in The Road. 


Je zet hier voet in een post-apocalyptische wereld. Een vader en een zoon zoeken betere oorden op, als die al bestaan. Mensen zijn overgegaan tot kannibalisme. Vreselijk sfeertje. Viggo Mortensen speelt hier de vader, en effe zien we Robert Duvall, jawel, die van Get Low. 


Er zit wel iets van hoop in de film, vooral tijdens de aftiteling. Blijkbaar gaat de film eerder over de ontmenselijking, terwijl het boek meer gaat over het mysterie rond de apocalyps. Al bij al ben ik toch blij met de nadruk die de film legt.


Net zoals Children of Men, eindigt de aftiteling van deze film met kindergelach op de achtergrond, wat toch hoopgevend is. Of worden we er gewoon op gewezen dat we blij moeten zijn met wat we rond ons hebben?