De film heeft amper iets aan visuele effecten, enkel een gestaag grauw sfeertje. Grappig, voor mij althans, is van een aantal bekenden terug te zien uit de Deadwood reeks. Die mannen zoeken elkaar blijkbaar op, vooral als er geweren moeten getrokken worden. Ik kan de film wel aanraden, het verhaal wordt afgerond met herontdekte en delicate familiebanden, wat ik mooi vond.
Winter's Bone was qua sfeertje nogal edgy voor mijn humeur, dus hoopte ik met Lars and the Real Girl de avond leuk af te sluiten.
De film staat gelabeld als komedie. Eigenlijk pikte ik deze film eruit omdat ik zocht naar nog een film met de langbenige jonge Noah uit The Notebook. Ryan Gosling speelt in deze film een jongeman met een contactstoornis. Op een nogal bizarre manier geraakt hij hier vanaf.
Heel leuk om zien, maar ook ergens triest als je er te lang bij stil staat. Echt veel gelachen heb ik niet. Ik vond het eerder een charmante film. Maar die Ryan is dan ook, zonder dat hij er veel voor moet doen, charmant. Ik denk dat ik van deze film toch vooral de psychobabbel ga onthouden, en ja, nog steeds, de Ryan.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten